كجاست آن كميته فني واقعي كه به جاي برخوردهاي شخصي مصلحت جامعه كاراته را مدنظر قرار دهد و انصاف و عدالت و شهامت در گفتار و رفتار را سرلوحه كارهايش كند و نقش كليدي خودا را هر چند نظارتي و مشورتي به خوبي ايفا كند و منشهاي پسنديده را جاي كينه توزيهاي شخصي و عقده گشايي هاي فردي قرار داده و بدين ترتيب درس آموز ديگران از جمله دهها و صدهاهزار جوان و نوجوان در اين رشته ورزشي شوند؟!
كجاست آن كميته فني كه تمام مسائل ريز و درشت فني را به ارزيابي بنشيند و صلاح و سلاح كاراته را بر هر چيز ديگر مقدم دارد و آگاهانه و دلسوزانه دل در گروه كاراته كشورش بسپارد؟!
تحقق اين امر نياز به معجزه ندارد؟!
به گمان ما مفهوم واقعي عدالت و طي طريق صحيح در ورزش يك مملكت انتخاب راهي است كه دستگاه ورزش ، فدراسيونها و ايضا كميته هاي فني و غيره.... در انجام وظيفه خود دارند.
واقعا چه كسي در عرصه كاراته كشور بايد جلو اين همه بي نظمي، بي عدالتي، برخوردهاي انحصارطلبانه و منفعت جويانه را بايد بگيرد؟ و از سرخوردگي و بيزار شدن دلسوزان اين رشته و به ويژه نسل جوان پيشگيري كند؟ البته كه اين بر مسئولين سازمان ورزش و آدمهايي است كه صبح تا شام به دنبال كار وتلاش براي شكوفايي و تعالي ورزشند از قبيل رئيس سازمان و معاونان و...
از آنها مي خواهيم و مي پرسيم كه اگر چند ساعت فقط چند ساعت وقت و انرژي خود را به بررسي وضعيت بحراني حاكم بر كاراته و ناهنجاريها و مشكلات عديده آن صرف كنيد، هيچ جاي دستگاه ورزش لنگ نخواهد زد!
